Bir roman yazacak olsaydınız ilk cümlesi ne olurdu?



Romanların ilk cümlelerini bünyesinde barındıran İncipit Enstitüsü Enis Batur öncülüğünde kuruldu. Enstitü maalesef şu anda yaşamıyor.
Enstitüyle ilgili http://www.sabitfikir.com/haber/kitaplarin-ilk-cumleleri-enstitusu-incipit dan aldığım kısa yazıyı aşağıya bırakıyorum:
" İncipit, Latincede “başlangıç”, “giriş cümlesi” anlamına geliyor ve pek çok dilde incipit olarak yazılıyor. Enis Batur İncipit Enstitüsü hakkında şöyle diyordu: “İncipit Enstitüsü, adı üstünde, yeryüzünde bugüne dek yazılmış bütün kitapların ilk cümlelerini bir araya toplamak, onları sınıflandırmak, biçimlendirmek ve ilişkilendirmek, yorumlamak ve boyutlandırmak amacıyla kurulmuş, elde ettiği bütün sonuçları günbegün sunmayı, paylaşmayı hedefleyen bir merkezdir.”
İlk cümle sancısını Enis Batur şöyle tanımlıyordu: “Yazar bir türlü onu bulamaz. Sanki o bütün bir notayı, sol anahtarını temsil ediyor gibidir. Kıvranır durur ve eğer tam kıvamında bir ilk cümleyi kâğıda dökerse onun bütün kitabın kaderini değiştireceğini düşünecek kadar batıl bir boyutu vardır. Bir bakıma yazarların üslup dünyalarını da çok ele veren bir şeydir, ilk cümle.”
---
Baştaki"ilk cümle" sorusuna benim cevabım okuduğum bir romanda ve ayrıca bir mahkeme tutanağında gizli...
Gökçer TAHİNCİOĞLU' nun Kiraz Ağacı romanında, yazar şu soruyla başlıyor:
"Tek bir hakkın olsa, unutmayı mı yoksa hatırlamayı mı seçerdin?"
Bu bana göre son derece iddialı bir açılış cümlesi.
Öte yandan bir ceza dava dosyasında tutanaklara yansıyan tanık ifadesi benim "incipit"im olmaya aday :

" ... göz ameliyatı oldum sobalar sökülünceye kadar o evde kaldım."
---
Sonsöz; edebiyat ve hukuk ilişkisi de araştırılmaya muhtaç. Bu konuda SabitFikir dergisinin 51. sayısı ve avukat /yazar Behçet ÇELİK' röportajı bana bu kapıyı açtı, bunun için biraz zamana ihtiyaç var sanıyorum. Buyrunuz. http://www.sabitfikir.com/dosyalar/edebiyat-ve-hukuk

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Özgürlük Üzerine- I

  Dünyaya kendi gözlerinle bakmak… Sesini çınlatmak, aklına esince şapkanı yan yatırmak… Bir hiç uğruna kılıcına ya da kalemine sarılmak… Ne ün peşinde olmak, para pul düşünmek, İsteyince Ay’a bile gidebilmek. Başarıyı alnının teriyle elde edebilmek.  Cyrano de Bergerac Oyunundan- Edmond Rostand    Herhangi bir gün gibi o gün de izbandan inip evimin yolunu tuttum. Onca insan arasından bekçiler beni seçip seslendi. Kimlik sorup vatandaşlık numaramı istediler. Kendilerine bunu niçin yaptıklarını sordum. Yani neden ben? Beni bu denli özel kılan neydi bilmek istiyordum. Çoğu avukat gibi ben de d urdurma ve kimlik sorma uygulamalarında şüpheli olup olmadığımı, kolluğun beni durdurmakta makul bir sebebi olup olmadığını söz gelimi elinde bir kitap ya da uzun pardesü ya da esmer kıvırcık saçlı yahut ne bileyim böyle bir eşgali arayıp aramadıklarını merak ederim. O gün de bu neviden tartışmalar olurken bir klişenin gereği olarak kimlik sorulmasını takiben önce kolluktan kimli...
Devamı

KAHRAMANMARAŞ a Bir Yolculuk

Resim
   Adli tatili fırsat bilerek Kahramanmaraş hakkındaki hatıraları derleyip toparladım ve ortaya burada yazılanlar çıktı. Yazılanların, ismiyle müsemma bir "deneme" mahiyetinde olduğunu gözden çıkarmamanızı temenni ediyorum.     HATIRLAMAK       "İnsanın yaşadığı değildir hayat; aslolan hatırladığı ve anlatmak için nasıl hatırladığıdır"                                                                                                      Gabriel Garcia Marquez, Anlatmak İçin Yaşamak     Bir Proust okuru olarak, belleğin ve hatırlamanın ne denli önemli olduğunu vurgulayarak başlayayım. Yeniden çağırmak anlamına da gelen (Fransızca rappeler ) ...
Devamı

Stalker

  Yaşamın sınırlarını genişletmek, ruhun sınırlarını esnetmek ve biraz da teknik bir tabirle görüş hattının ötesine (B-LOS) geçmek için bir yolculuğa çıktım. Tarkovski' den ilhamla bir iz sürücü oldum. İnsan yola çıkarken yanında ne götürür? "Biraz Tuz, Biraz Ekmek ve kullanışlı kelimeler" (Şeyhmus Ay, Uyarı Levhası şiirinden - Yedi Mavi Renk). Bundan başka birkaç söz öbeğinin de işime yaracağını umuyordum. Söz gelimi; Goethe' nin Faust adlı eserindeki şu söz gibi "Duygu herşeydir isim ise anlamsız bir gürültü, gök ışığını sislendiren bir duman". ya da Proust' un dev eserinde sarf ettiği bitimsiz şu tümce gibi ; " Hiç şüphesiz ki isimler keyfi ressamlardır; bize insanların ve ülkelerin o kadar kendilerine benzemeyen taslaklarını çizerler ki çoğu kez karşımızda hayal edilmiş dünya yerine görünür dünyayı bulduğumuzda donar kalırız " Yola çıktığımda ilk öğrendiğim şeylerden biri yolun doğrusal olmadığı oldu. Sonra galiba yol nerede başlıyor nerede...
Devamı